روح است . اما انسان‌هاى مريض و فتنه جو با تمسك به اين قبيل آيات مسأله تجسم و تجسد خدا را در قيامت مطرح مىكنند در حالى كه طبق آيات محكم قرآنى و احاديث معصومين و براهين عقلى ؛ خداوندِ يكتا پاك از اين امور است . بدين جهت براى رسيدن به مدلول واقعى و تأويل صحيح اين قبيل آيات بايد به آيات محكم قرآن رجوع كرد مثلًا آيات شريفهء : لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَىءٌ « 1 » هيچ چيز همانند او نيست و لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُّواً احَدٌ « 2 » احدى همتاى خدا نيست بيانگر اين مطلب هستند كه هيچ موجودى شبيه و همتاى خدا نيست . بنابراين ، مساله آمدن و به صف ايستادن و روى كرسى نشستن سزاوار مخلوقات است نه خالق يكتا . همچنين با توجه به اين آيات ، آيه : يَدُاللَّهِ فَوْقَ ايْدِيهِمْ « 3 » دست خدا بالاى دست آنهاست را نيز بايد طور ديگرى معنى كرد و مقصود از دست را قدرت الهى دانست كه دست نشانه قدرت است . مراد اين است كه قدرت خدا برتر و قوىتر از همه قدرتها است . زيرا دست مادى نشانه ضعف و احتياج صاحب دست است كه بدون دست ، قدرت انجام امور را ندارد اما خداوند غنى و قادر ، نيازى به دست كه يك پديده مادى است ندارد . امام صادق عليه السلام مىفرمايد :

--> ( 1 ) - شورى 11 ( 2 ) - توحيد 5 ( 3 ) - فتح 10