بعضيها پيامبراكرم صلي الله عليه و سلم را به مسحور ( سحرشده ) متهم كردند و گفتند : او مورد سحر واقع شده و ساحران به وى القا مىكنند . اذْ يَقُولُ الظَّالِمُونَ انْ تَتَّبِعُونَ الَّا رَجُلًا مَسْحُوراً « 1 » آنگاه كه ظالمان گفتند : مسلمانان از مردى سحر شده پيروى مىكنند . اين مسأله خود گواه صادقى بر اعجاز ظاهرى و لفظى قران كريم است . زيرا وقتى عرب آن زمان كه بزرگترين شاعران و اديبان راداشتند ، نتوانستند چنين عباراتى را بيان كنند حتى از آوردن يك سوره از سوره‌هاى قرآن عاجز گشتند . از طرفى زيبائى و جاذبه قرآن را نيز ملاحظه مىكردند ، گفتند : اين كلام معمولى نبوده بلكه سحر است . گواه صادق اين مدعى جريان وليد بن مغيره رئيس طائفهء بنى مخزوم است كه يكى از اديبان و خطيبان زمان خويش بود . كفّار قريش از او خواستند كه در خصوص پيامبراكرم صلي الله عليه و سلم چيزى بگويد . او گفت : من اول بايد كلام او را بشنوم ، سپس نظر بدهم . وقتى خدمت رسول اكرم صلي الله عليه و سلم شرفياب شده عرضه داشت ؛ مقدارى از اين اشعارت را براى من بخوان . پيامبر صلي الله عليه و سلم فرمود : اينها شعر نيست بلكه وحى الهى است . گفت : هرچه هست مقدارى بخوان . حضرت ، آياتى از سورهء فصلت را تلاوت فرمود . وقتى به اين آيه رسيد كه فَانْ اعْرَضُوا فَقُلْ انْذَرْتُكُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةَ عادٍ وَ ثَمُودَ . . . « 2 » پس اگر رويگردان شدند . بگو : شما را بر حذر مىدارم از صاعقه‌اى همانند صاعقه‌اى كه بر قوم عاد و ثمود فرو آمد .

--> ( 1 ) - الاسراء 47 ( 2 ) - فصلت 13