حرفى نيست و معجزه بودن قرآن از حيث اسلوب ظاهرى يك امر مسلّم است . اما از آنجا كه قرآن فقط عرب را مخاطب قرار نداده بلكه همه انس و جن را در همهء اعصار به خود دعوت كرده است ، معلوم مىشود كه قرآن از جهت ديگر نيز معجزه است . زيرا همه انس و جن زبانشان عربى نيست و بسيارى اصلًا عربى نمىدانند . بنابراين حريف طلبيدن قرآن بايد در امورى باشد كه همگان در آن زمينه‌ها دستى داشته و بتوانند خودنمائى كنند . چون همه انسانها و اجنّه در حدّ فهم و فرهنگ خود از امور معنوى از قبيل معرفت قلبى ، حقوق ، اخلاق ، اعتقاديات و . . . آگاهى دارند ، پس به مبارزه طلبيدن و تحدى از همه افراد در همهء جهات است نه فقط جهات لفظى . اعجاز لفظى قرآن يكى از جهات اعجاز قرآن كريم زيبائى و گيرائى آن است كه از آن به فصاحت و بلاغت نيز تعبير مىكنند . با اينكه قرآن از همين كلمات عربى مُبين تشكيل شده است ، ولى خداوند سبحان اين الفاظ را با ظرافتى خاص و آهنگى مخصوص نزد هم قرار داده است كه هر شنونده‌اى را مات و مبهوت عظمت خود مىكند . عربهاى جاهليت وقتى جاذبه عجيب قرآن را مىديدند ، مىگفتند : اين يك كلام معمولى نبوده بلكه سحر است . از اينرو پيامبراكرم صلي الله عليه و سلم را به ساحر بودن متهم مىساختند . وَ قالُوا انْ هَذا الَّا سِحْرٌ مُبينٌ « 1 » و گفتند : اين [ قرآن ] جز سحرى آشكار ، چيز ديگرى نيست .

--> ( 1 ) - الصافات 15