صورتى كه نتوانند نظير قرآن يا يكى از سوره‌هاى قرآن را بياورند به حكم عقل بايد به اين معجزه آسمانى ايمان آورند . در غيراين صورت باطل بودن خويش را به اثبات رسانده‌اند . تعريف معجزه و شروط آن قبلًا گفته شده كه ، معجزه عبارت است از عملى كه مدعى اعجاز آن را انجام مىدهد به طورى كه ديگران از انجام آن عاجزاند . معجزه بودن يك عمل چند شرط دارد . الف : صاحب آن عمل ادعاى معجزه بودنش را داشته باشد . اگر كسى عمل خارق‌العاده‌اى انجام دهد كه ديگران از انجام همانند آن عاجزاند ولى ادعاى معجزه بودن ندارد چنين عملى را معجزه نمىگويند ، بلكه يك عمل خارق‌العاده مىنامند . زيرا احتمال دارد كه در مكان‌هاى ديگر افرادى باشند كه بتوانند شبيه آن و يا بهتر و مهمتر از آن را انجام دهند . اما وقتى كسى كه ادعاى معجزه بودن فعلى را دارد ، در آن زمان نبايد كسى بتواند نظير آن فعل را تحقق بخشد . خوارق عادات اگر سازنده و تعالىبخش باشد كرامت ناميده مىشود ولى اگر غيراين باشد صرفاً به عنوان يك عمل خارق العاده شناخته مىشود . كرامت ، مختص انسانهاى عارف و وارسته است ولى خرق عادت براى هركسى امكان دارد . البته آن نيز رياضتها و مقدمات خاص خود را لازم دارد . ب : معجزه بايد مطابق با خواستهء معجزه‌گر باشد . يعنى اگر كسى ادعا كرد كه مىتواند مثلًا چوب را به آب تبديل كند ولى چوب به سنگ يا آهن تبديل شد اين عمل معجزه نيست زيرا مطابق با ادعاى صاحب فعل صورت نپذيرفته است . و تنها يك عمل خارق‌العاده‌اى بوجود آمده است .