38 - و كسانى كه در [ ابطال ] آيات ما مىكوشند تا ما را درمانده كنند ؛ آنانند كه در عذاب حاضر مىشوند . 43 - و چون آيات تابناك ما بر آنان خوانده مىشود مىگويند : اين همان مردى است كه مىخواهد شما را از آنچه پدرانتان مىپرستيدند باز دارد . و مىگويند : اين جز دروغى بربافته نيست . و كسانى كه به حق - چون به سويشان آمد - كافر شدند مىگويند : اين جز افسونى آشكار نيست . فاطر 31 - وَالَّذِى أَوْحَيْنَا الَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ انَّ اللَّهَ بِعِبَادِهِ لَخَبِيرٌ بَصِيرٌ 32 - ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ وَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِاذْنِ اللَّهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ 31 - و آنچه از كتاب به سوى تو وحى كرده‌ايم ، خود حق [ و ] تصديق‌كننده [ كتابهاى ] پيش از آن است . قطعاً خدا نسبت به بندگانش آگاه و بيناست . 32 - سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه [ آنان را ] برگزيده بوديم ، به ميراث داديم ؛ پس برخى از آنان بر خود ستمكارند و برخى از ايشان ميانه‌رو ، و برخى از آنان در كارهاى نيك به فرمان خدا پيشگامند ؛ و اين خود توفيق بزرگ است . يس 2 - وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ 69 - وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنبَغِى لَهُ انْ هُوَ الَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُّبِينٌ 70 - لِيُنذِرَ مَن كَانَ حَيًّا وَيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكَافِرِينَ 2 - سوگند به قرآن حكمت‌آموز 69 - و [ ما ] به او شعر نياموختيم كه شعر درخور وى نيست ؛ اين [ سخن ]