قرآن ، كتاب حكيم و انسان‌ساز است كه پيرو خود را از پستى و پليدى و شقاوت رها ساخته و به نور و نيك‌بختى و سعادت مىرساند . قرآن همانطور كه براى عرشيان نور است براى فرشيان نيز سراج منير است . زيرا از سوى خداوندى نازل گشته كه : نور آسمانها و زمين است . « 1 » اخبار گذشته و حال و آينده ، آنگونه كه بوده و هست و خواهد بود ، در آن يافت مىشود . آئين سعادت و شقاوت را بيان فرموده و سرگذشت افراد سعيد و شقى را براى پند و عبرت بيان كرده است . سُعدا ، مانند صُلَحا و شهدا و انبياء و امامان ؛ و اشقيا ، مانند فراعنه و ظالمان و منافقان و . . . در قرآن معرفى شده است بنابراين آنكه با قرآن قرين است با تمام انبياء انيس و با اتقيا جليس است ، زيرا چون تو در قرآن حق بگريختى * با روان انبياء آميختى هست قرآن حالهاى انبياء * ماهيان پاك بحر كبريا « 2 » قرآن موجب احياء نام و نشان انبياء ديگر شد . اعتبار اديان ديگر به اعتبار قرآن است ، زيرا قرآن حافظ و حارس اديان الهى قبل از خود مىباشد . رسول اكرم صلي الله عليه و سلم فرمود : وَ هُوَ مُهَيْمِنٌ عَلى سائِرِ الْكُتُبِ وَالتَّوْراةُ لِمُوسى وَالْانْجيلُ لِعيسى وَ الزَّبُورُ لِداوُدَ « 3 » قرآن نگهدار كتابهاى آسمانى ديگر و نگهدار توراتِ موسى و انجيلِ عيسى

--> ( 1 ) - الله نورالسموات و الارض . . . سوره النور ( 2 ) - مثنوى مولوى ، تصحيح رمضانى ، دفتر اول ، ص 33 ( 3 ) - اصول كافى ، كتاب فضل القرآن ، حديث 9