انْ هُوَ الَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمينَ « 1 » يقيناً قرآن غير از يادآور جهانيان چيز ديگرى نيست . جهانى و جاويد بودن قرآن كريم به جهت عمق معانى و وسعت معارف و ثبوت احكام آن است . وقتى كتابى وسيع و عميق و ثابت و كامل باشد مىتواند براى همه زمانها و مكانها و همه فرهنگها قابل استفاده و هدايت بوده باشد . بدين جهت در طول اعصار مختلف ميلياردها انسان با فرهنگ و زبان و مليت‌هاى گوناگون به قرآن ايمان آورده و هركسى فراخور استعداد خويش از آن بهره جسته است . گذشت قرون متمادى هرگز مردم را از قرآن بى نياز نساخته بلكه روز به روز نيازمندى آنها را بر قرآن بيشتر نموده است . اين به دليل فراتر بودن قرآن از زمان و مكان است . قرنها بگذشت و اين قرن نوى است * ماه آن ماه است و آب آن آب نيست عدل آن عدل است و فضل آن فضل هم * ليك مستبدل شد آن قرن و امَم قرنها بر قرنها رفت اى همام * وين معانى برقرار و بردوام آب مبدل شد در اين جو چند بار * عكس ماه و عكس اختر برقرار پس بنايش نيست بر آب روان * بلكه بر اقطار عرض آسمان « 2 »

--> ( 1 ) - ص 87 ( 2 ) - مثنوى ، تصحيح رمضانى ، دفتر ششم ، ص 399