نمايد . زيرا وقتى قرآن معجزه بودن خود را به اثبات رسانده و جهانيان را به تحدى مىطلبد ، صيانت خويش از تحريف را نيز ادعا كرده و مىفرمايد : انَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ انَّا لَهُ لَحافِظُونَ « 1 » يقيناً ما خودمان قرآن را نازل كرده و قطعاً خودمان نيز آن را حفظ خواهيم كرد . مصطفى را وعده كرد الطاف حق * گر بميرى تو نميرد اين سبق من كتاب و معجزت را حافظم * بيش و كم كن را ز قرآن رافضم من تو را اندر دو عالم رافعم * طاعنان را از حديثت دافعم كس نتاند بيش و كم كردن در او * تو به از من حافظى ديگر مجو رونقت را روز روز افزون كنم * نام تو بر زرّ و بر نقره زنم تا قيامت باقىاش داريم ما * تو مترس از نسخ دين اى مصطفى اى رسول ما تو جادو نيستى * صادقى هم خرقهء موسيستى هست قرآن مر تو را همچون عصا * كفرها را در كشد چون اژدها « 2 » جهانى و جاويد بودن قرآن قرآن كتابى است جهانى و جاويد . منظور از جهانى بودن اين است كه قرآن به يك مكان و يك ملت اختصاص نداشته ، بلكه همهء انسان‌ها را در همه جاى دنيا مورد خطاب خود قرار مىدهد . مقصود از جاويد بودن اين است كه ، قرآن براى زمان خاصى نازل نشده بلكه براى همه زمانهاست . تا بشريت وجود دارد قرآن آنها را مخاطب خود قرار داده‌و

--> ( 1 ) الحجر 9 ( 2 ) . مثنوى ، تصحيح رمضانى ، دفتر سوم ، ص 156