كس از فضايل على - عليه السّلام - مطلبى را گزارش كند مهدور الدم است و در همين رابطه اشخاص بسيار زيادى را سر به نيست كرد همچون : حجر بن عدى و يارانش و ديگر بزرگان تابعين چون رشيد هجرى « 1 » ، ميثم تمار و ديگران . و از طرف ديگر ، دست عده‌اى را - براى هر نوع سخن ساختن و به پيامبر خاتم - صلّى اللّه عليه و آله - نسبت دادن و هتك حرمت قرآن ، اسلام و رسول خدا و ائمه اهل بيت عليهم السلام نمودن - باز گذاشت و هزاران مطلب دروغ و ساختگى به صورت حديث رواج « 2 » دادند . بدين صورت از نقل و نوشتن سنت رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - ( قول ، فعل و تقرير ) در طول نود سال « 3 » چنان جلوگيرى كردند كه از دين اسلام جز اسم آن و از قرآن جز صورت كتبى آن چيزى در ميان مردم نماند و به قول امام مالك « 4 » به نقل از جدش مالك ، از دين و احكام آن در بين مردم تنها اذان نماز است كه باقى مانده است و همهء آن به فراموشى سپرده شده است . « 5 » نتايج عدم تدوين و نقل حديث عدم تدوين و نقل حديث صحيح به مدت نود سال ضررهاى غير قابل جبران

--> ( 1 ) رشيد هجرى و ميثم تمار - رضوان اللّه عليهما - توسط عبيد اللّه بن زياد بن ابيه دستگير شد و پس از بريدن دست و پا و زبان ميثم به دار آويخته شد و رشيد هم جان سپرد - رحمة اللّه عليهما . ( 2 ) ر . ك : السيد مرتضى العسگرى ، همان ، صص 33 - 35 به نقل از ابن ابى الحديد معتزلى در شرح نهج البلاغه . ( 3 ) لازم به ذكر است كه از سال يازدهم هجرى كه رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - به شهادت رسيد و ارباب سقيفه بر اريكهء قدرت تكيه زده و حديث را چه نقلى و چه به صورت كتبى در ميان مسلمانان منع كردند ، دست عده‌اى چون كعب الأخبار و عايشه و ديگران باز گذاشته شد و اين سياست منفى در ادوار گوناگون أمويان و مروانيان ادامه يافت تا آنكه عمر بن عبد العزيز خليفه مروانى براى اولين بار اين سد را شكست و دستور تدوين سنت نبوى را صادر كرد و اين فرمان تا كاملا جا بيفتد و مسأله كاملا به صورت يك ارزش اصيل در ميان مسلمانان پا بگيرد ، نيم قرن به طول انجاميد . ( 4 ) مالك بن انس رهبر فقهى مذهب مالكى در گذشته به سال 170 و يا 169 . ( 5 ) سيد جعفر مرتضى العاملى ، الصحيح ، پيشين ، ج 1 ، ص 27 . و نيز ر . ك : ابن عبد البر القربطى ، پيشين ، ص 199 .