اين به معناى آن است كه خداوند بر هر كارى قادر است ، و هر چيزى را ايجاد نمايد توان از بين بردن آن را هم دارد و اگر بخواهد از بين مىبرد اما از باب لطف و وفاى به عهد و صداقتى كه او داراست هرگز بندگان خود را محروم نمىنمايد و خلف وعده نمىكند ، پس در تمام موارد اين استثناها به معناى اعلام قدرت مطلقه او - جلّ و علا - است و « انه يعلم . . . » در مقام تعليل : . . . سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى مىباشد ما به زودى دل تو را در تلقى وحى و حفظ آن چنان استوار خواهيم كرد كه ديگر هرگز فراموش نمىكنى ؛ زيرا ما ظاهر و باطن اشيا و ظاهر و باطن حال تو را مىدانيم و بر آن قادريم . بنابراين ، از اين آيه هم چنان كه پژوهشگران عامه پنداشته‌اند ، اثبات نسخ در قرآن ، استفاده نمىشود ، مگر با حمل انساء بر فراموشى و آن هم بر خلاف نص قرآن است كه رسول خاتم - صلّى اللّه عليه و آله - معصوم از نسيان و خطا و گناه است . و نسخ حكم و تلاوت هم كه بر خلاف ضروريات عقل و دين است . دليل ششم وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هذا أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ ما يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقاءِ نَفْسِي إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى إِلَيَّ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ « 1 » . « و چون آيات روشن ما بر آنان خوانده شود ، آنان كه به ديدار ما اميدى ندارند ، مىگويند : قرآن ديگرى جز اين بياور ، يا آن را عوض كن . بگو مرا نرسد كه آن را از پيش خود عوض كنم ، جز آنچه را كه به من وحى مىشود ، پيروى نمىكنم ، اگر پروردگارم را نافرمانى كنم ، از عذاب روز بزرگ [ قيامت ] مىترسم » . از اين آيه كه هرگونه تغيير و يا تبديل آيات آن را از قبل رسول خدا - صلّى اللّه

--> طوسى ، التبيان ، پيشين ، ج 10 ، ص 330 . ( 1 ) يونس : 15 .