عزت الله مولايى نيا همدانى
12
نسخ در قرآن ( فارسى )
قانونگذار حقيقى « خداوند عالم » است و نسخ و امكان و وقوعى آن باعث اشكالاتى از قبيل : جهل خداوندى ( نعوذ بالله ) ، تحصيل حاصل ، لغويت منسوخ « 1 » « بداء » در ذهن بيماردلان ، منافقان ، كفّار ، و ضعفاى مسلمين و بيگانهزدگان آنها مىنمايد ، پاسخ دقيق علمى به اين شبهات و ديگر سؤالاتى كه امكان دارد در اين زمينه مطرح شود ، تنها در حوزهء كارى « متكلمين » مىگنجد . د - پاسخ استدلالى به دشمنان اسلام در مبحث نسخ دشمنان ديرين و قسمخوردهء اسلام ، يهود ، نصارى و ديگر ملحدان عالم ، از صدر اسلام تاكنون از حربهء « نسخ » عليه اسلام سوء استفاده كرده و بر پيكره استوار اسلام تاختهاند و برخى از نويسندگان مسلمان نيز به دلايلى از جمله : ضعف بنيهء علمى و عجز از پاسخ دادن و يا غرب و شرقزدگى و عدم فهم حكمت مترقى « نسخ » ، به جاى پاسخگويى بر اشكالات كور دشمنان اسلام ، با احساس حقارت در خويشتن خويش ، يكسره تفكر وقوع « نسخ » در قرآن را خطا خوانده و بدون ارائه هر گونه دليلى و بدون فهم دقيق آيات « ناسخ و منسوخ » و عدم درك زبان وحى بيانات رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - و ائمه دين - عليهم السلام - و عدم توجه به مسأله مصالح بندگان در مقام تشريع اسلام و مراحل گوناگون قانونگذارى در صدر اول و عصر فرويش وحى ، با دشمنان اسلام همسو شده ، در نتيجه هر گونه « نسخ » را در قرآن حتى در سنّت نبوى مورد انكار قرار داده و قايلين به نسخ را به انواع تهمتها روا دانستهاند . پاسخ استدلالى به اين شبههها ضرورت بحث و بررسى موضوع « نسخ » را بديهى مىنمايد و موضوع رسالهء ما را نيز همين پاسخها تشكيل مىدهند كه ان شاء اللّه با عنايت و يارى خداوندى در جاى خود ، پاسخهاى دقيق و تحليلى خويش را در
--> ( 1 ) آيت الله علّامه سيد ابو القاسم ، خوئى ، البيان في تفسير القرآن ، چاپ پنجم - بيروت ، دار الزهراء ( س ) 1408 ه . ق ، ص 279 .