2 - اين است كه جمله شرطيه در محل نصب است بر اين مبنا كه صفت آلهه باشد و وجه اول به وجه دوم ترجيح دارد زيرا وجه دوم ، چنين ايهام مىكند كه آلهه‌اى هستند كه نزد خداى تعالى جاه و كرامتى دارند و داراى اين توانائى هستند كه از ضرر و زيان برهانند و اين خلاف واقع است . « 21 » اين وقف ، وقف حسن ناميده مىشود به اعتبار وجهى كه وقف را جايز و ارجح مىداند از وجهى كه به وصل اولويت مىدهد .

--> ( 21 ) - اين مورد مفهوم مخالفت وجه دوم است كه مؤلف به آن اشاره مىكند يعنى خدايانى را برمىگيرم كه شفاعت آنان نزد خداى مهربان پذيرفته شود و بتوانند مرا از ضررى كه او مىخواهد به من برسد نجات دهند و چنين خدايانى به هيچ وجه وجود ندارند .