بيان مقام والاى پيامبر اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم و منزلت رفيع آن بزرگوار در پيشگاه خداى تعالى و در اين رابطه هستند كه به تعظيم و احترام آن بزرگوار و حفظ آداب گفتگو و خطاب با حضرتش تاكيد كنند . نبايد كسى در حضور آن نبى گرامى صداى خود را بلندتر كند و نبايد او را مثل رقيب و همتاى خود صدا بزند و نبايد او را از كنار ديوار خانه‌اش مورد خطاب خود قرار دهد . بايد صداى مؤمنان در حضورش ، از صداى او پائين‌تر باشد و با نداى يا رسول اللّه - و نه يا محمد - او را صدا كنند . . . و . . . و . . . با اين نظر كه بين معانى آيات رابطه معنوى محكمى وجود دارد وقف در « لا يعقلون » - كافى است . و از مثالهاى وقف كافى در وسط آيات وقف بر « نفوسكم » است در آيه 25 سوره اسراء / 17 « رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِما فِي نُفُوسِكُمْ » . زيرا جملهء بعدى آن « إِنْ تَكُونُوا صالِحِينَ فَإِنَّهُ كانَ لِلْأَوَّابِينَ غَفُوراً » جمله جديدى است و محلى از اعراب ندارد و در جواب سؤال مقدر كه از جملهء قبل ناشى شده آمده است وقتى خداى متعال فرمان داد كه با پدر و مادر به نيكوئى رفتار شود و بر حذر داشت از اينكه انسان عاق والدين خود باشد حق بود سؤال كننده‌اى چنين سؤال كند : اگر از انسان در رابطه با والدين خود لغزشى سر زد و اشتباهى رخ