امام ابو زكريا يحيى بن شريف نووى گفته است : « وقف در نزد صحابه و تابعين كه در صدر اسلام بودند و همچنين در نزد دانشمندان مورد توجه بوده ، و در همه اعصار مطلوب به شمار مىرفته است ، و بزرگان قراء و پيشوايان اداء موارد مربوطه را كاملًا رعايت مىكردند » . امام هذلى در كتاب خود به نام كامل مىنويسد : « وقف زيور تلاوت و زينت قرائت كننده و موجب فهم شونده ، و فخر دانا است ، و با اين علم فرق دو معناى گوناگون متناقض و منافى هم ، و فرق دو حكم مغاير شناخته مىشود » . عنايت علما و دانشمندان در شناخت اين نوع از علم ، و ترغيب و تحريصشان به تعليم و تعلم آن به گونه‌اى بوده كه بعضى از ائمه به كسى اجازه قرائت يا اجازه تعليم نمىدادند مگر موقعى كه محلهاى وقف و جاهاى ابتدا را بداند . ائمه قرائت و اين علم و از جمله كسانى كه به فراگيرى اين علم و ياددادن آن بذل توجه كرده‌اند عبارتند : 1 - امام قراء در مدينه ابوجعفر زيد بن قعقاع از بزرگان تابعين معروف به علم و صلاح و تقوى « 3 »

--> ( 3 ) - ابو جعفر زيد بن قعقاع در سال 130 ه . ق در مدينه وفات كرد .