موضعهاى ستارگان ، و اگر بدانيد ، اين سوگند ، سوگندى است عظيم سورهء واقعه - آيهء 76 ) سپس خداى توجه ما را به پند گرفتن و عبرت اندوختن از بقاى نظام هستى و توازن آن معطوف مىفرمايد و به بقاى زندگى و نظم روابط انسانى و رعايت عدالت در بين خودشان در گفتار و كردار و تصميمات توجه مىدهد تا به اين وسيله در نظم جامعه اختلالى روى ندهد و تصادماتى كه موجب مختل شدن كار جامعه شود پيش نيايد . خدا مىفرمايد : « وَ السَّماءَ رَفَعَها وَ وَضَعَ الْمِيزانَ . أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزانِ وَ أَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَ لا تُخْسِرُوا الْمِيزانَ » . ( آسمان را برافراشت و ترازو را بر نهاد . هان كه در سنجش ترازو تجاوز مكنيد و وزن را با عدالت بسنجيد و سنگ ترازو را كم مگذاريد . سورهء الرحمن ، آيهء 7 - 9 ) معناى آيه اين است كه خداى تعالى نظم آسمانها را بر روى موازنه عادله بين كرات قرار داده است . هر نوع اختلافى در اين سنجش قطعا به تصادف بين كرات و انفجار و نابودى آنها پايان خواهد گرفت . نيز اى مردم ، در روابط بين خود ، موازنه و عدالت را رعايت كنيد ، در گفتار عادل ، و در كردار منصف باشيد و حقوق كسى را مكاهيد زيرا اين كار به زيان و نابوديتان منجر خواهد شد . در اينجا بايد به اختلاف بين مفسران در تقدّم خلقت آسمان بر زمين ، يا برعكس به آنچه از آيات برمىآيد ، بپردازيم . آنچه در قرآن كريم از ترتيب آفرينش آمده است ترتيب گفتارى است نه ترتيب زمانى . زيرا قرآن كريم كه كتاب هدايت است به هر جا اقتضا داشته است به عبرت‌گيرى از وقايع اشاره مىكند و به تاريخ تعيين رويدادها از حيث زمان و مكان نمىپردازد .