كوهها و درياها و باران و انسان و حيوان و گياه ، به تفصيل سخن مىگويد ، سخنانى كه شايان توجه و تفكر است . در قرآن كريم اشاراتى لطيف ، به قدرت كامل آفرينش ، و جالب بودن صنع الهى ، و انسجام تركيب اشياء به چشم مىخورد ، استحكام روابط بين اجزاى هستى و كيفيت تسلط و قدرت تسخير انسان به آنها كار استفاده از آنها را براى بشر آسان مىسازد و در ضمن بحث و مطالعه ، انسان را وا مىدارد تا به هدف و مقصود ، كه كمال فروتنى در پيشگاه صانع حكيم است برسد . « إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ » و در زندگانى از آفرينش سود جويد : « اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ ، وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ وَ سَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَ سَخَّرَ لَكُمُ الْأَنْهارَ وَ سَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ دائِبَيْنِ وَ سَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ وَ آتاكُمْ مِنْ كُلِّ ما سَأَلْتُمُوهُ وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لا تُحْصُوها إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ . » ( خداوند آنچنان خدايى است كه آسمانها و زمين را بيافريد و اب از آسمان فرو فرستاد و به آن ميوه‌ها را از زمين بيرون آورد تا توشهء شما گردد و كشتى را مسخر شما ساخت تا در دريا به امر او حركت كند و رودبارها را در تسخير شما درآورد و آفتاب و ماه دو كوشاى دائم را در قبضهء اختيار شما درآورد ، و شب و روز را و هر چه ازو خواسته‌ايد به شما داد . اگر نعمتهاى خدا را بشماريد آن را به شمار درنخواهيد آورد . همانا كه انسان حق‌ناشناس و ستمگر است . » ( سورهء ابراهيم - آيهء 32 - 34 ) . « اللَّهُ الَّذِي سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ فِيهِ بِأَمْرِهِ وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ . وَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً مِنْهُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ . » خداى ، آنچنان خدايى كه دريا را مسخر شما ساخت تا به فرمان او كشتى در آن به حركت درآيد ، تا از فضل او طلب كنيد و شايد سپاسگزار