« الى » كلمه ( ماذا ) به كار ميبرد يعنى نظر كنيد كه در آنجا از قدرت قاهر و حكمت درخشان خداوند كه دليل بر وحدانيت آفريدگار است چه مىبينيد . و انسان اگر به آسمان نرود چگونه خواهد توانست حكمت و ابداع خداوندى را به ببيند ؟ و گرنه سخن بيهوده خواهد بود و خداوند از سخن بيهوده گفتن مبراست . اگر بشما بگويند به ببينيد در ساختمانى كه در آنجا سكونت داريد چه چيز وجود دارد ؟ آيا مفهومش اينست كه نظر سطحى بر ساختمان بيافكنيد ؟ يا منظور اينست كه به ساختمان بالا رويد و به هندسه ساختمان و كيفيت ساختمان آن توجه كنيد . تقسيم اطاقها و فرش و اثاث و آثار قيمتى آن را كه عقل از آن حيرت مىكند دقيقا بنگريد ، تا به عظمت هندسه بنا و ابتكارات به كار رفته در آن اعتراف كنيد . همينطور است در كلمه ( لا تَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطانٍ ) اگر تفسير قرطبى را در نظر بگيريم منظور از سلطان يعنى بوسيلهء سلطنت من ، كه « باء » سلطان را ، به « الى » تفسير كرده‌اند يعنى در كلمه ( وَ قَدْ أَحْسَنَ بِي ) بايد آن را ( احسن الى ) خواند و در آنصورت معنايش اين مىشود . از آنجاييكه انسان محكوم آن قوانين طبيعى است كه خداوند آن را وضع كرده است پس اگر بخواهد خود را از سلطه اين قوانين كه از سلطنت خدا ناشى است خارج كند و به مناطق ديگر غير از منطقه زمين كه محكوم اين قوانين است ، برود ، در حقيقت تحت حكم قوانين ديگر قرار مىگيرد كه آن قوانين نيز از تسلط خداى تعالى است . تفسير امام رازى نيز در اين معنا مىگنجد كه گفته است : اين اشاره به بيان توحيد و توجيه آنست گويى خداى تعالى مىفرمايد ، اى غافل تو بكمك ذهن