پيش از اينكه بتفسير مطالبى بپردازيم كه آيات قرآنى درباره اين مسئله اشاره مىكند بايد بدانيم كه قرآن براى عموم بشر در هر دوره و زمانه كتاب خداوند است و عقل بشر در طول تاريخ به تفسير آن مىپردازد و با رويدادهاى نو به نو روزگار ، معانى را شرح ميدهد ، شرح و تفسيرى كه علم آن را تاييد مىكند ، زيرا واضع قوانين هستى نازل كننده آيات قرآنى است و محال است كه كردار و گفتار خداوند با يكديگر در تعارض باشد . باينجهت بود كه رسول اكرم تمام قرآن را تفسير نفرمود تا معانى قرآن با تفسير پيامبر محدود نشود و رسول اكرم تفسير آن را در جريان تاريخ و رويدادهاى نو به نو زمانه به عقل بشر واگذار فرمود و اين خود يكى از معانى اعجاز و اصلاح آموزش قرآنى و جاودانگى آنست « قُلْ أَنْزَلَهُ الَّذِي يَعْلَمُ السِّرَّ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ » « 1 » ترديد و انحرافى نيست تا تعديل شود و كج نيست تا راست گردد لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ » . « 2 » شگفتىهاى قرآن پايانى ندارد ، و غرائب آن پايان نمىگيرد دانشمندان از خواندن آن سير نمىشوند ، و تفسير تفسيرگويان معانى آن را محدود و معين نمىسازد ، مفاهيم آن در گنجايش خرد خردمند نمىگنجد بلكه آن حقيقت مجسم ابدى در گذرگاه عصرها و دورانهاست . قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً » « 3 »

--> ( 1 ) - بگو آن را كسى نازل كرده است كه بر اسرار آسمانها و زمين داناست . فرقان 6 ( 2 ) - باطل از پيش و پس او راه ندارد از جانب خداى حكيم و ستوده نازل شده است . كهف 109 ( 3 ) - بگو اگر دريا مداد گردد براى ( نوشتن ) سخنان پروردگار من ، دريا تمام مىشود پيش از آنكه سخنان پروردگار من تمام شده باشد و اگر چه براى نظير آن كمكى آوريم . كهف 109