داد . پس از مدتى از ايام ابوبكر به سراغ على عليه السّلام فرستاد : اى ابو الحسن ( كنيه حضرت ) از امارت و حكومت ما ناراحت هستى ؟ حضرت فرمود : به خدا خير ، من سوگند خورده‌ام اينكه عبا به دوش نگيرم جز براى نماز جمعه ، لذا با ابوبكر بيعت كرد و برگشت . لازم به ذكر است كه ابن سيرين تنها از اين طريق خبرش نقل نشده ، بلكه ابن ضريس ( م 294 ) در كتاب الفضائل و ابن اشته ( م 360 ) در كتاب مصاحف « 1 » از ابن سيرين به نقل از عكرمه روايت مىكنند ، قهرا طرق خبر به ابن سيرين از امام على عليه السّلام متعدد مىشود و اشكالاتى كه برخى كرده‌اند بر طرف مىشود . بويژه آنكه در خبر نخست ابن سيرين با شكل گزارش گونه و بطور غير مستقيم به شرح ماجرا مىپردازد و با تعبيراتى چون نبّئت ان ابا بكر . . . با خبر شدم ، لما مات النبى ( ص ) جلس على فى بيته ، « فنبّئت أنه كتب » و امثال اين كلمات ، جمع‌آورى مصحف حضرت را ياد مىكند « 2 » بدون آنكه كلام خود را بطور مستقيم به حضرت نسبت دهد ، آرى وقتى مىخواهد حادثه را از حضرت نقل كند مىگويد : عن عكرمه عن على بنابر اين ، يكى از گزارش‌گران مصحف امام على در دوران نخستين محمد بن سيرين است ، كه شرح بيشتر توضيحات وى در ادامه بحث خواهد آمد . 7 / 1 - جبلة بن سحيم تميمى شيبانى ( م 125 ) به نقل از پدرش نقل مىكند كه امير مؤمنان درباره مصحف خود چنين فرمود : « لو ثنيت لى الوسادة و عرف لى حقي ، لأخرجت لهم مصحفا كتبته و املاه علىّ رسول اللّه » « 3 » . اگر برايم فرصت و امكان و قدرتى فراهم شود و حقم شناخته گردد ،

--> ( 1 ) - فضائل القرآن / 15 و الاتقان ، چ / 204 . ( 2 ) - شواهد التنزيل ، ج 1 / 38 . ( 3 ) - ابن شهر آشوب ، المناقب ، ج 2 / 50 ، باب فى المسابقة بالعلم .