كتاب فوائد خود بنابر نقل اين بشكوال درباره تدوين حديث مىنويسد : « انّما لم يجمع الصحابة سنن رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فى مصحف كما جمعوا القرآن ، لان السنن انتشرت و خفى محفوظها من مدخولها ، فوكّل اهلها فى نقلها الى حفظهم و لم يوكلوا من القرآن الى مثل ذلك » « 1 » بىگمان صحابه پيامبر سنت رسول خدا را مانند آنچه درقرآن بود ، در مصحفى گرد نياوردند ، چون احاديث پيامبر پراكنده بود و صحيح آن از سقيم پنهان بود . لذا كلمه مصحف هم در مدونات قرآن و هم در مدونات حديث به كار گرفته شده است و حتى در قرن دوم و سوم باز كلمه مصحف هنوز به جايى نرسيده كه اختصاصا براى قرآن استفاده شود ، بلكه در موارد ديگر هم استعمال مىشده است . مثلا نويسنده مشهور عرب ابو عثمان جاحظ ( 150 ه - 255 ) هر جزيى از اجزاء كتاب مشهورش « الحيوان » را به مصحف نام مىگذارد و در نهايت جزء اول مىنويسد : تمّ المصحف الاوّل و يتلوه المصحف الثانى من كتاب الحيوان . پايان گرفت مصحف اول و در پى خواهد آمد مصحف دوم از كتاب حيوان . و همين روال را در اجزاى ديگر كتاب « الحيوان » ادامه مىدهد . « 2 »

--> ( 1 ) - ابورية ، اضواء على السنة المحمدية / 259 ، قم ، نشر البطحاء ، الطبعة الخامسة ، بىتا . ( 2 ) - اكرم بركات العاملى ، اكرم ، حقيقة مصحف فاطمة عند الشيعة / 33 ، بيروت ، دار الصفوة ، الطبعة الاولى / 1418 ق . به نقل از كتاب : الحيوان ، ج 1 / 388 و ج 2 / 375 و ج 3 / 539 و ج 4 / 492 و ج 5 / 604 و ج 6 / 512 و ج 7 / 263 ، تحقيق عبد السّلام محمد هارون ، بيروت ، دار احياء التراث العربى .