مصحف ، مايه گرفتارى سخت اصحاب و ياران باوفاى حضرت پس از فوت امام مىگشت . وقتى امام عليه السّلام با دورانديشى برنامه پس از فوت خود را تنظيم مىكند و وصيت مىكند او را مخفيانه دفن كنند و جاى قبر خود را آشكار نسازند « 1 » تا خوارج و بعدها بنى اميه نتوانند نسبت به قبر تصرفاتى كنند و به آن آسيب برسانند ، اين مسئله نسبت به كتاب و آثار علمى حضرت شديدتر و از حساسيت بيشترى برخوردار است ، به اين جهت نشان دادن و در اختيار گذاشتن مصحف ، حتى در دوران خلافت حضرت با محاسبات و پيش‌بينى آينده ، ناسازگار و در نهايت بر خلاف دورانديشى بود . نكته ديگر آنكه چون دوران سختى اهل بيت و عداوت بر آل على بود ، دشمنان حضرت تنها از طريق جعل مثالب و فضيلت تراشى براى مخالفان به جنگ با حضرت بر نمىآمدند ، بلكه گاه با تحريف سخنان حضرت اين هدف را دنبال مىكردند . ابراهيم بن ابى محمود مىگويد : به حضرت امام رضا عليه السّلام گفتم : ما اخبارى را در فضائل امير مؤمنان و فضائل شما از مخالفان شما مىشنويم كه مانند اين اخبار را در نزد شما نمىيابيم ، آيا ما اين اخبار را قبول كنيم ؟ حضرت مىفرمايد : اى پسر ابى محمود ، مخالفان ما اخبارى را در فضائل ما جعل كردند كه بر سه دسته است : اخبارى كه مشتمل بر غلو دربارهء ما است ، قسمتى كه مشتمل بر تقصير در امر ما است و اخبارى كه مشتمل بر تصريح به طعن و مذمت دشمنان ما است . « 2 »

--> المحمدية / 121 . ( 1 ) - مجلسى ، بحار الانوار ، ج 42 / 214 ، ح 15 ، 16 ، 17 ، 19 ، 30 ، 33 و كتاب الارشاد / 10 . ( 2 ) - صدوق ، محمد بن على بن بابويه ، عيون اخبار الرضا ، ج 1 / 304 ، ح 63 ، تهران ، انتشارات جهان ، تصحيح سيد مهدى حسينى لاجوردى ، بىتا .