سيد محمد على ايازى

161

مصحف امام على ( ع ) ( فارسى )

سنى ) در توضيح مقام علمى على عليه السّلام و اهل بيت رسيده ، بلكه بيانگر آنست كه پيامبر ودائع خود را به على واگذار كرد « 1 » ، و همانطور كه قبلا اشاره شد فضاى سنگين عهد بنى اميه و بنى عباس زمينه‌هاى چنين نظريه‌اى را تقويت مىكند ، بويژه آنكه در اين روايات موضوعات مختلفى آمده و هر كدام حكايت از بخشى از احكام را مىكند ، مثلا اگر قرار باشد در ورقه‌اى كوچك از جلد شمشير جاى گيرد ، بايد آنچه درباب عقل ( ديات ) آمده را نفى كند ، و آنچه در باب ديات آمده ، قسمت فرائض ( ارث ) را نفى كند ، لذا خود اين روايات در مجموع وجود انحصارى قراب سيف را نفى مىكند . از اين رو ، با شواهدى كه به دست داديم ، ثابت مىشود كه همه اين روايات در راستاى صحيفه و كتاب گسترده امام على بوده است . البته برخى از روايات به دست مىآيد كه در عصر خود حضرت اين سئوال مطرح بوده و مورد سئوال بوده كه امام على از پيامبر چه چيزى به ارث برده است . « عن ابى اراكه قال : كنّا مع على بمسكن فحدّثنا ا اللّه السيف ، و بعض يقول : أنّ البغلة ، و بعض يقول : ورث صحيفة فى حمائل السيف ، اذ خرج على عليه السّلام و - نحن فى حديثه - فقال . . . و أيم اللّه انّ عندى لصحف كثيرة قطائع رسول اللّه و اهل بيته و انّ فيها لصحيفة يقال لها العبيطة » . « 2 » ابو اراكه مىگويد : در خانه‌اى در ميان جمعى نشسته بوديم و صحبت از حضرت على بود كه از پيامبر خدا چه چيزى به ارث برده ، شمشير يا قاطر ، بعضى گفتند صحيفه‌اى در جلد شمشير به ارث برده است ، در اين هنگام على عليه السّلام - در حالى كه ما درباره او سخن مىگفتيم - وارد شد . او در اين باره چنين گفت : به خدا سوگند كه در پيش من و خاندان پيامبر صحيفه‌هاى

--> ( 1 ) - پيش از اين منابع اين روايات را نشان داديم . ( 2 ) - مجلسى ، بحار الانوار ، ج 26 / 37 . الصفار ، بصائر الدرجات / 41 .