درخواست مطالبى مىكند . او كتاب قضاى على را مىآورد و از روى آن مطالبى را مىنويسد . « 1 » دكتر محمد عبد الرحيم محمد در كتاب : المدخل الى فقه الامام على به نقل از حافظ التجانى مىنويسد : اين مطلب دليل بر اين است كه كتاب قضاء على در آن زمان نوشته شده بود و قضاوت مستند به سنت بوده است . همچنين تعبيرات ديگرى كه در مسند احمد بن حنبل و ديگر كتابهاى حديثى اهل سنت ، آمده و موضوعات ديگرى را به نقل از همين صحيفه گزارش كرده‌اند . « 2 » البته لحن اين دسته از روايات اهل سنت - همانطور كه قبلا هم اشاره شد - اندكى سئوال برانگيز است ، زيرا پيام اين روايات اين است كه حضرت با ديگر صحابه هيچ تفاوتى از نظر علم و اتصال به پيامبر نداشته ، در حالى كه معارض با رواياتى است كه مىگويد : پيامبر مدينه علم است و على باب اين مدينه « 3 » ، يا روايت منزلت « انت منى بمنزلة هارون من موسى الّا انه لا نبى بعدى » « 4 » و يا رواياتى كه قبلا از سجستانى ، ابن ضريس و ابن سعد زهرى در علم و آگاهى حضرت به نزول قرآن و خصوصيات آن و تعليم از پيامبر آمده و نقل كرديم . « 5 » لذا محتمل است كه اين روايت بطور كنايى همان

--> ( 1 ) - محمد عبد الرحيم محمد ، المدخل الى فقه الامام على / 74 . قاهره ، دار الحديث ، 1989 م . ( 2 ) - به عنوان نمونه نك : مسند احمد بن حنبل ، ج 1 / 126 ، 151 ، 152 . ( 3 ) - حاكم نيشابورى ، مستدرك ، ج 3 / 126 ، و 127 ، ابن اثير ، اسد الغابة ، ج 4 / 22 ، شواهد التنزيل ج 1 / 334 . ( 4 ) - حاكم نيشابورى ، مستدرك ، ج 3 / 126 و 127 ، ابن اثير ، اسد الغابة ، ج 4 / 22 ، شواهد التنزيل ج 1 / 334 . ( 5 ) - تفصيل اين روايات را در بخش مصحف امام على در منابع اهل سنت ببينيد .