سيد محمد على ايازى
142
مصحف امام على ( ع ) ( فارسى )
زمان با فاصلهاى كوتاه باشد ، اين همه تأكيد بر قدرت حافظه و فراموش نكردن معنا ندارد . البته تفصيل اين بحث را در كيفيت نگارش اين مصحف خواهيد ديد . بنابر اين ، آنچه به عنوان يك ويژگى مطرح است املاى پيامبر و نفس رحمانى آن حضرت در تأليف مصحف مىباشد . شيعه معتقد است اهل بيت پيامبر آنچه نقل مىكنند از پيامبر بوده است و اگر تفسير و توضيح مستقلى هم داشته باشند ، تحت تأثير آموزههاى وحى و اشراب از يافتههاى خانوادگى در اتصال با وحى است . مقام معنوى و درجه وجودى ايشان به بركت وراثت و در اثر تربيت ، امداد و تعليمى است كه از پيامبر به خاندان منتقل شده است . در جايى از امام صادق آمده : حديث ما حديث پدرم و حديث پدرم ، حديث جدم و حديث جدم ، حديث حسين و حديث حسين حديث حسن و حديث حسن حديث امير مؤمنان و حديث ايشان حديث رسول اللّه و حديث رسول اللّه كلام خداوند عز و جل است . « 1 » و در جاى ديگر كسى از علوم اهل بيت سئوال مىكند ، حضرت مىفرمايد : « وراثة من رسول اللّه » . « 2 » وراثت و برگرفته شده از رسول خداست . با چنين توصيفى جا دارد كه يكى از ويژگيهاى مهم اين مصحف اتصال مطالب آن به پيامبر و در نهايت وحى شمرده و شناخته شود .
--> ( 1 ) - مجلسى ، بحار الانوار ، ج 2 / 179 ، ح 28 . ( 2 ) - همان ، ح 24 .