ابن نديم در فهرستش درست نمىباشد . وى مىگويد : مصحف به خط على بن ابيطالب نزد ابو يعلى حمزهء حسنى بود و حتى چند برگ از آن افتاده بود . بنو حسن دست به دست ، آن را ارث مىبردند . چنان كه گفتيم ، امام على اين مصحف را طبق ترتيب نزول آيات جمع آورى و مرتب كرد . از اين رو ، در برخى روايات مىخوانيم : قرآنى كه امام زمان مىآورد ، با قرآن موجود تفاوت دارد . « 1 » امام صادق فرمود : « إذا قام قائم آل محمد ضرب فساطيط لمن يعلّم الناس القرآن على ما أنزل الله فأصعب ما يكون على من حفظه اليوم ، لأنّه يخالف فيه التأليف ؛ قائم ما كه قيام كند ، خيمه‌هايى مىزند تا مردم قرآن را آن گونه كه خدا فرستاده است ، فرا گيرند و در آن روز كارى دشوارتر از اين نيست ؛ زيرا قرآن به گونه‌اى جز ترتيب كنونى خواهد بود . » « 2 » وحدت مسلمانان ، مهم‌تر از هر چيز امام على پس از به دست گرفتن حكومت ، قرآن خود را بر مردم عرضه نكرد و قرآنى را كه توسط عثمان گردآورى شده بود ، تأييد كرد ؛ زيرا نمىخواست مسلمانان دچار تفرقه شوند . ايشان حتى ديگر امامان را از قرائت قرآن بر پايهء تنزيل نهى كرد . علامه طباطبايى در اين باره مىنويسد :

--> ( 1 ) - ارشاد ، شيخ مفيد ، ص 365 . ( 2 ) - الغيبه ، نعمانى ، ص 313 .