آنچه گفته مىشود ( وجود قرآنى ديگر نزد شيعيان ) ، تهمتى بيش نيست . اهل بيت وحى همهء مسلمانان اتفاق نظر دارند كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله به امام على عليه السّلام توجهى ويژه داشت و از ابتدا سرپرست ايشان بود . اين اهتمام به دستور خداوند و به منظور آماده ساختن ايشان براى امامت و سرپرستى امت بود . ابو نعيم الحافظ الشافعى ( م 430 ه . ) چنين روايت كرده است : « يا علي ، إنّ الله عزّ وجّل أمرني أن أدنيك و أعلّمك لتعي و أنزلت هذه الآية « و تعيها أذن واعية » و أنت أذن واعية للعلم ؛ رسول اللّه فرمود : اى على ، خداوند عزّ و جلّ - به من دستور داد تو را نزد خود نگه دارم و آموزشت دهم تا بدانى ؛ و اين آيه نازل شد : « گوش‌هاى شنوا قرآن را دريابند و بفهمند . » تو گوش شنواى دانش هستى . » « 1 » على عليه السّلام به بركت سرپرستى و آموزش پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آگاه‌ترين فرد - پس از رسول اللّه - شد . رسول اكرم در اين باره فرمود : « أعلم أمتي بعدي علي بن أبي طالب ؛ پس از من آگاه‌ترين شخص در امّتم على بن ابى طالب است . » « 2 »

--> ( 1 ) - حلية الاولياء ، ج 1 ، ص 67 ، چاپ دار الكتب العلميه ، بيروت ؛ آيهء 12 سورهء حاقّه است . ( 2 ) - كشف الغمه ، ج 1 ، ص 113 ، چاپ دار الكتاب الاسلامى ، بيروت .