ما در اين قرآن براى مردم همه گونه مثلى را آورديم . البته در اين آيه صحبت از مثل‌هائى است كه براى تربيت مردم آورده مىشود ولى مسأله اين است كه در قرآن به ظاهر همه مثل‌ها را ما نمىبينيم بنابراين تعبير « كل مثل » هم مانند تعبير « كل شىء » مىشود كه بايد جاى آن را جستجو كرد . در اينجا توجه خوانندگان عزيز را به دو روايت از ائمه معصومين عليهم السلام جلب مىكنيم كه در آنها تعبير « تبيان لكل شىء » به علم آنچه كه شده است و مىشود و خواهد شد ، تفسير شده است : عن ابى عبد الله عليه السلام ، قال : انى لا علم ما فى السموات و ما فى الارض و اعلم ما فى الجنة و اعلم ما فى النار و اعلم ما كان و ما يكون ثم مكث هنيئة فرأى ان ذلك كبر على من سمعه منه فقال علمت ذلك من كتاب الله عز و جل يقول : فيه تبيان كل شىء « 1 » امام صادق عليه السلام مىفرمايد : من آنچه را كه در آسمانهاست و آنچه را كه در زمين است مىدانم و آنچه را كه در بهشت است و آنچه را كه در آتش جهنم است مىدانم و آنچه را كه شده است و يا خواهد شد ، مىدانم سپس مقدارى مكث كرد و ديد كه اين مطلب براى شنونده سنگين است پس فرمود : همه اينها را از كتاب خدا دانسته‌ام خداوند مىفرمايد : بيان همه‌چيز در آن است . قال ابو عبد الله عليه السلام : انى لا خبر خبر السماء و خبر الارض و خبر ما كان و خبر ما هو كائن كانه فى كفى ثم قال : من كتاب الله اعلمه ان الله يقول : فيه تبيان كل شىء « 2 »

--> ( 1 ) - اصول كافى ج 1 ص 389 . ( 2 ) - تفسير البرهان ج 2 ص 380 .