پروردگارتان و شفاى آنچه در سينه‌هاست و هدايت‌كننده و رحمتى است بر مؤمنان . وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً « 1 » و نازل مىكنيم از قرآن آنچه را كه شفا و رحمت براى مؤمنان است ولى ظالمان را جز ضرر و زيان چيزى نمىافزايد . قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدىً وَ شِفاءٌ وَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ فِي آذانِهِمْ وَقْرٌ وَ هُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى « 2 » بگو كه قرآن براى مؤمنان مايه هدايت و شفا است و كسانى كه ايمان نياورده‌اند در گوشهاى آنان پرده‌ايست و قرآن براى آنها مايه كورى مىباشد . بطوريكه ملاحظه مىفرمائيد در آيه دوم و سوم اين حقيقت به روشنى بيان شده كه هرچند قرآن براى مؤمنان شفا و رحمت است اما براى كافران و ظالمان نه تنها مايه شفا نيست بلكه باعث خسران و كورى نيز هست . شايد منظور اين باشد كه كافران و ظالمان با كفر و ظلم خود دچار ضرر و زيان و گمراهى شده‌اند چون آيات قرآنى بر آنها خوانده مىشود و آنها در مقام تكذيب و انكار قرار مىگيرند ، اين خود ضرر و زيان و گمراهى جديد و مضاعفى براى آنها محسوب مىشود .

--> ( 1 ) - سوره اسراء ، آيه 82 . ( 2 ) - سوره فصلت ، آيه 44 .