هدايتگرى و روشنگرى قرآن استعدادها و امكانات بالقوه اى كه در ساختار وجودى انسان به وديعت نهاده شده است ، اگر به صورت صحيحى پرورش يابد و در مسير درستى قرار گيرد ، در چنين صورتى است كه انسان به هدف والائى كه براى آن آفريده شده ، دست خواهد يافت و به كمال مطلوب خواهد رسيد . پيامبران و سفراى الهى براى چنين هدفى مبعوث شده‌اند . آنها معلمانى هستند كه انسانها را در جهت استفاده درست از امكانات وجودى خود تعليم مىدهند و راه رسيدن به سعادت و كمال را پيش‌پاى آنها مىگذارند و بدينگونه انسان را " هدايت " مىكنند . قرآن كريم به عنوان مهمترين كتاب آسمانى كه براى بشر نازل شده است ، عنايت خاصى به مسئله هدايت دارد و اساسا هدف نهائى قرآن همان هدايت است . به همين جهت قرآن به جنبه هدايتگرى و روشنگرى خود تأكيد بسيار دارد و اوصاف و عناوين متعددى را براى خود ذكر مىكند كه مربوط به اين بعد از ابعاد قرآن است . اينك عنوان‌هائى را كه ناظر به جنبه هدايتگرى قرآن است و از آنها به عنوان نام‌هاى وصفى ياد مىشود مورد تدبر قرار مىدهيم : 1 - نور : نقش تعيين‌كننده نور در پرورش و رشد گياهان و جانوران امرى واضح است و همچنين نور سبب مىشود كه انسان اشياء را از يكديگر تمييز و تشخيص بدهد و راه را