وَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ ( آيه 11 سورهء مجادله ) در پرتو روشنائى دانش است كه عالم انسانيت بر ساير عوالم برترى يافته و ماسواى خود را تسخير نموده و هر كس از اين نعمت محروم باشد او را مرده نام گذارند و محيط و جامعه‌ايكه افراد آن نادان باشند بايستى آن را گورستان شمرد . علم و دانش است كه آدم ابو البشر را بمقام عالى خلافت حضرت حق بر مخلوقات روى زمين ارتقاء داده و فرشتگان در برابر او سر تعظيم فرود آورده‌اند . علم و معرفت بذات مقدس واجب الوجود و صفات كاملهء او و بالاخره علم به كتاب آسمانى و احكام و دستورهاى دين اسلام ، در تكميل و سعادت آدمى اولين رتبه و مقام را دارا است و به همين لحاظ ارزش آن از ساير علوم بيشتر و بالاتر است و بشر هر قدر بسير تكاملى خويش ادامه دهد و هر اندازه بكاخ رفيع علم و دانش اوج گيرد نيازش به پيروى از قوانين و تعليمات عاليهء قرآن بيشتر خواهد بود چنان كه نبى مكرم فرموده : اختيار علم قرآن كنيد ، چه علم اولين و آخرين در آن جمع است . علم دين ، بام گلشن جان است * نردبان ، عقل و حس انسان است مرد را علم ره دهد به نعيم * مرد را جهل در دهد بجحيم هر كه را علم نيست گمراه است * دست او زان سراى كوتاه است جان بى علم ، تن بميراند * شاخ بى بار ، دل بگيراند علم باشد دليل نعمت و ناز * خنك آن را كه علم شد دمساز مراد بحكمت در آيهء 269 سوره بقره : وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً علم قرآن و معرفت بناسخ و منسوخ و محكم و متشابه و حلال و حرام و امثال آن است كه تعلّم آن براى رضاى الهى حسنه و تعليم آن صدقه و بذل آن