بتواتر رسيده است ( بصفحات 39 و 40 و 41 مراجعه شود ) و در آغاز يا پايان يازده سورهء نامبردهء زير نيز كه جزو 22 سورهء مذكوره است پيش از تكبير ، گفتن تهليل ( لا إله إلّا اللّه و اللّه أكبر ) سنّت مىباشد : 1 - زلزال 2 - قارعة 3 - عصر 4 - همزة 5 - فيل 6 - قريش 7 - ماعون 8 - كوثر 9 - لهب 10 - فلق 11 - ناس بعضى از سورهء « الضّحى » تا آخر قرآن ، تهليل و تكبير را روايت كرده و برخى تحميد را نيز علاوه نموده‌اند بدين طريق : لا إله إلّا اللّه و اللّه أكبر و للّه الحمد . تبصرهء 1 - بقسمى كه شيخنا الاجل ابو الفتوح رازى در تفسير خود بيان فرموده جماعت بسيارى در اول هر يك از 22 سوره تكبير گفته‌اند و دسته‌اى مانند ابن كثير مكّى گفتن آن را در آخر سوره‌ها وارد دانسته‌اند بنا بر اين به پيروى از نظر اكثريت ، گفتن تكبير در ابتداى سوره‌ها بهتر است . تبصرهء 2 - وصل آخر سوره بتكبير و پيوستن آن به بسملة و قطع بسملة از ابتداى سوره ، جايز نيست زيرا بسملة اولين آيهء هر سوره و براى افتتاح آنست نه اختتام سورهء ما قبل و چنانچه حرف آخر هر يك از 22 سورهء نامبرده ساكن يا تنوين باشد در حال وصل بتكبير ، از جهت رفع التقاء دو ساكن بايد حرف ساكن يا تنوين با كسره خواند شود زيرا همزهء « اللّه » همزهء وصل است و در درج كلام ساقط ميگردد و اگر حرف آخر سوره مفتوح يا مضموم يا مكسور باشد در حال وصل بتكبير ، با همان حركات خود بلفظ جلاله پيوسته مىشود . 34 - سنّت است پس از ختم كلام اللّه مجيد ، بلافاصله از ابتداى قرآن ، سورهء فاتحة الكتاب و سورهء بقرة تا « أولئك هم المفلحون » تلاوت گردد و سپس دعاى ختم قرآن خوانده شود زيرا رسول گرامى اسلام چنين ختم ميفرمودند و سبب آن ، توسل قارى بسوى پروردگار براى انجام اوامر او و معاودت بدرس قرآن عزيز است و