خلط و مزج در آغاز فصل دوم ( صفحه 144 ) يادآورى گرديد كه خواندن قرآن مجيد مانند نظم و نثر ، بند بند و قطعه قطعه جايز نيست و حروف و كلمات بايد مستقلا خوانده شوند همچنين وصل حرف آخر كلمه به حرف اول كلمهء ما بعد جايز نبوده و از منهيات علم قرائت بشمار ميرود چه در صورت وصل ، دو كلمه با هم مخلوط گرديده ممكن است فاقد معنى و يا معناى ديگرى از آن مستفاد شود كه در اصطلاح تجويد آن را خلط و مزج نامند ( هر دو كلمه مصدر ثلاثى مجرد مىباشد و اسم مفعول آنها مخلوط و ممزوج است ) مانند « أنّ هذا » اگر « أنّها ، ذا » خوانده شود كه نون كلمهء اول نبايد به « هذا » وصل گردد . همچنين در مثالهاى زير : اللَّهِ أَكْبَرُ ( ألّا ، هأكبر ) - أَعُوذُ بِاللَّهِ ( أعو ، ذباللّه ) - الْحَمْدُ لِلَّهِ ( ألحم ، دللّه ) - لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ( للّ ، هربّ العالمين ) - مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ( مال ، كيوم الدّين ) - إِيَّاكَ نَعْبُدُ ( إيّا ، كنعبد ) - إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ( إيّا ، كنستعين ) - الَّذِينَ أَنْعَمْتَ ( ألّذي ، نأنعمت ) - أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ ( أنعم ، تعليهم ) - غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ ( غير المغضو ، بعليهم ) - أللّهمّ صلّ على محمّد ( أللّهم ، مصلّ على محمّد ) تبصرهء 1 - در ميان عامهء مردم مشهور است كه در سورهء فاتحة الكتاب در هشت موضع مثالهاى فوق الذكر چنانچه حرف آخر كلمه به حرف اول كلمهء ما بعد بوصل خوانده شود نام شيطان از آن پديد آيد كه اين مطلب بجهات عديده اصلى ندارد زيرا : الف - در كتب احاديث عامّه و خاصّه چنين مطلبى نقل و روايت نشده . ب - علماى علم قرائت و تجويد كه تمام نكات و دقايق اين علم شريف را در كتابهاى معتبر خود ذكر كرده‌اند اشاره‌اى به اين موضوع ننموده‌اند . ج - در كتب لغت چنين چيزى ضبط نشده .