اختلاف ائمّهء قرائت در وقف و وصل ائمّهء قرائت در وقف و وصل با يكديگر اختلاف دارند از جمله : ابن كثير مكى و حمزهء كوفى معتقدند هر جا كه نفس قطع شود وقف بر آن جايز است زيرا قرائت حمزه با تحقيق و مد طويل است و قارى قادر به خواندن با يك نفس تا رسيدن به محل وقف تام يا كافى نميباشد و ناگزير است هر جا كه نفس او قطع شود وقف كند . ابو عمرو بصرى گويد وقف در انتهاى آيات جايز مىباشد زيرا سنّت پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است و رسول خدا در انتهاى آيات وقف ميفرمودند . نافع مدنى قائل است هر جا تجانس و تناسب و محاسن در معنى باشد وقف بر آن جايز است . ابن عامر دمشقى مراعات نيكوئى هر دو حالت ( وقف و ابتداء ) را نموده . عاصم و كسائى كوفى معتقدند هر جا كلام از حيث لفظ و معنى تمام باشد وقف بر آن نيكو است ( وقف تام ) و بديهى است كه اين نوع وقف نسبت بساير وقفها از هر جهت برترى دارد .