خَطِيئَةً ( خطيّة ) - هَنِيئاً ( هنيّا ) - قُرُوءٍ ( قروّ ) - بَرِيءٌ ( بريّ ) - النَّسِيءُ ( النّسيّ ) - سُوءَ ( سوّ ) - سُوءَ ( سوّ ) - شَيْءٍ ( شيّ ) - كَهَيْئَةِ ( كهيّة ) - مَرِيئاً ( مريّا ) - بَرِيئُونَ ( بريّون ) . 22 - همزهء مفردهء متحركه در اول يا وسط يا آخر كلمه كه ما قبلش ساكن باشد « اعم از اينكه حرف ساكن ما قبل از حروف مد يا لين يا حروف ديگر باشد و در يك يا دو كلمه واقع شوند » هشام و خلّاد در حال وصل ، بطريق سكته خوانده‌اند يعنى بين حرف ساكن و همزه ، صدا را قطع كنند تا حرف ساكنى كه سكته بر آن مىشود بيان گردد و قدرت بر تكلم همزه نيز بيشتر شود مانند : لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ - ما أَنَا - بِما أُنْزِلَ - مَنْ آمَنَ - فِي آذانِهِمْ - قالُوا آمَنَّا - شَيْءٍ - شَيْئاً - سُوءَ - سِيئَتْ - جِيءَ - خَلَوْا إِلى - لَهُ الْأَسْماءُ - وَ الْأَرْضِ - الْأُولى - و الاخر - يَشاؤُنَ - جاءَ بِقَلْبٍ - هؤُلاءِ - مَذْؤُماً - مَسْؤُلًا - الظَّمْآنُ - قُرْآنٍ - أُولئِكَ - إِسْرائِيلَ - جاؤُ - عَذابٌ أَلِيمٌ - هَنِيئاً - هَلْ أَتاكَ - نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ - قَدْ أَفْلَحَ - يا أَيُّهَا النَّاسُ . اما حمزه و حفص و ابن ذكوان و ادريس و رويس فقط در لام حرف تعريف و كلمه « شيئ » كه مثالهاى آن در بالا ذكر شده سكته داده‌اند . ناگفته نماند كه زمان سكتهء حمزه از سايرين بيشتر و زمان سكتهء رويس از همه كمتر است و حمزهء كوفى فرموده اگر حروف مد كشيده شود ديگر نيازى بسكته ندارد و چنانچه بسكت خوانده شود محتاج بمد نيست . 23 - همزه‌ايكه در آخر كلمه واقع شود اولى آنست كه در حال وقف به سكون با تحقيق ادا شود و تسهيل آن نيز مانعى ندارد مانند يشاء . اما حمزه هنگام وقف ، من باب تخفيف ، همزه را لفظا حذف نموده مانند :