احكام لام اصل در تلفظ حرف « لام » ترقيق است زيرا از حروف مستفلة بوده و هنگام تلفظ ، صوت و زبان به طرف پائين ميل كرده بنازكى ادا مىشود و تغليظ آن به تبعيت حروف مستعلية انجام ميگيرد يعنى چنانچه ما قبل يا ما بعد و يا طرفين لام يكى از حروف مستعلية قرار گيرد تغليظ و الّا ترقيق مىشود مانند : قُلْ - الصَّلاةَ - سُلْطانٍ - وَ لْيَتَلَطَّفْ - خَلَقْنا - وَ اغْلُظْ - وَ انْطَلَقَ - صَلْصالٍ . تبصره - مجاورت حروف مستعلية ، شرط وجوب تغليظ لام نيست بلكه شرط جواز آنست و بدين سبب بيشتر قراء از جمله مصريان بطريق ورش ، لام را ترقيق نموده‌اند بنا بر اين براى سهولت تلفظ ، بطور كلى ترقيق لام اولى است . لام جلالة كلمه « اللّه » لفظ جلالة ( بزرگ ) است و لام آن را لام جلالة گويند و ترقيق و تغليظ آن باتفاق جميع قرّاء و ائمّهء اهل اداء بشرح زير است : هر گاه ما قبل لام جلاله مكسور باشد « اعم از كسرهء لازم يا عارض » ترقيق مىشود مانند : بِاللَّهِ - بِسْمِ اللَّهِ - الْحَمْدُ لِلَّهِ - بِآياتِ اللَّهِ - سَبِيلِ اللَّهِ - قُلِ اللَّهُمَّ . و در صورتى كه ما قبل آن مفتوح يا مضموم باشد و يا لفظ جلالة به تنهائى تلفظ شود ، تغليظ ميگردد مانند : اللَّهِ - قالَ اللَّهُ - إِنَّ اللَّهَ - أيد الله - فَضْلُ اللَّهِ - عبد الله .