نام سوره‌هاى قرآن قرآن مجيد بنص آيهء شريفهء : إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ عبارت از مجموع آياتى است كه ضمن سوره‌ها منظم شده . آيه يعنى نشانه ، جماعت ، معجزه ، برهان ، عبرت و همچنين انفصال بفصل لفظى از كلام را در كتاب ، آيه نامند و جمع آن آيات است و آيات شريفهء قرآن با تمام اين معانى سازگار مىباشد زيرا نشانهء فضل و صدق بوده و جماعتى از حروف و كلمات قرآن است كه قدرت بىپايان الهى و عجز و ناتوانى مخلوقات را مدلل ميدارد و موجب تنبّه و پند گرفتن است . بعضى از آيات قرآن در بيان معارف دين و اثبات توحيد و نبوّت و معاد و برخى دربارهء احكام و قوانين شرع مقدّس اسلام و پاره‌اى در مورد قصص و امثال است . كلمهء سوره از خود قرآن گرفته شده و مشتق از سور يا سؤر است - سور ( بدون همزه ) بمعنى ديوار و حصار اطراف شهر و سؤر ( با همزه ) نيم خورده را گويند . سوره يعنى قطعهء مستقل از كتاب و بقلعه و حصار نيز اطلاق مىشود و دسته‌اى از آيات قرآن را كه بمنزلهء حصن حصين و قلعه و حصارى است كه آدمى را از شرّ نفس و راهزنان عقل و دين محفوظ ميدارد ، محدود و معين نموده سوره ناميده‌اند و جمع آن سور ( بضم اول و فتح ثانى ) مىباشد . قرآن مجيد داراى يكصد و چهارده سوره است كه 87 سورهء آن در مكّهء معظّمه و 27 سورهء ديگر در مدينهء منوّره بر پيغمبر اسلام نازل گرديده و به سى جزو قسمت و هر جزو به چهار حزب تقسيم شده است .