( كسانى كه كافرند گمان كرده‌اند كه پس از مرگ هرگز زنده نميشوند ، بگو آرى بپروردگارم قسم كه البته زنده ميشويد و آنگاه از اعمالى كه كرده‌ايد آگاه ميگرديد و اين زنده كردن بر خدا آسان است ) . نامهاى قرآن معمولا هر چيزى كه اسامى مختلفى داشته باشد عظمت و بزرگى آن را مىرساند و به همين سبب پروردگار عالم با وجود يكتائى على المشهور هزار و يك نام دارد . احدت چرا نگويم صمدت چرا نخوانم * تو كه منحصر بفردى و هزار نام دارى « فرصت شيرازى » خداوند حكيم ، پيامبر عظيم الشأن اسلام را از لحاظ رفعت و بلندى مقام ، باسامى متعدّدى خوانده است كه در مبحث آداب و دستورهاى قرائت قرآن بتفصيل بيان خواهد شد و همچنين براى عظمت قرآن و اينكه كلام خالق يكتا و گرانبهاترين جوهر گنجينهء حكمت الهيّه است ، آن را بنام‌هاى مختلف و شريفى ياد نموده كه تمام آن اسامى بر يك مقصود دلالت دارد . ابو المعالى عزيرى در كتاب البرهان 55 اسم براى كلام اللّه مجيد ذكر نموده و گروهى از دانشمندان بيش از 90 نام براى قرآن از خود آن استخراج كرده‌اند كه بعضى از آنها به صورت اسم خاص در نيامده است . اينك قسمتى از اسامى قرآن و وجه تسميهء برخى از آنها ذيلا بيان مىشود : كتاب - قرآن - فرقان - نور - ذكر - موعظه - شفاء - هادى - رحمت - روح حكمت - تنزيل - حديث - كلام - تذكره - حكم - مهيمن - سراج - ذكرى - نعمت - حبل - قصص - حق - بيان - تبيان - بصائر - فصل - مبارك - مجيد -