شيعه در بارهء نقصان قرآن صحيح نميباشد زيرا مخالفين اين كتاب آسمانى ( يهود و نصارى ) در طى قرون گذشته ، كينهء اسلام را از دل برون نكرده و زمزمهء تحريف قرآن از ناحيهء آنان آغاز شده و كوشيده‌اند كه قرآن شريف را مانند كتب خود بشائبهء تحريف آلوده سازند و به خيال باطل خويش خواسته‌اند كه به اين دستاويز قرآن عظيم را كه ببركت و هدايت آن ، بناى اسلام استوار گرديده و معجزهء باقيهء پيامبر بزرگوار اسلام است بضعف منتسب كنند در حالى كه قرآن ، كانون نور و كارنامهء نهضت بزرگ مسلمانى و دستور اساسى اسلام و آخرين كتاب آسمانى است كه همهء جهانيانرا بر يكتاپرستى و انسانيت و فضيلت دعوت نموده و از زمان نبىّ اكرم تا انقراض بشريت ، صاحب دعوت عمومى و حاكميت مطلقه مىباشد و براى مسلمانان جهان بالاترين افتخار است كه كتاب آسمانى آنان به همان قسمى كه بر پيامبر و الا مقامشان نازل شده در دست داشته و بوسيلهء اين قانون مقدّس آسمانى به خالق يكتا پيوند دارند . مولانا جلال الدين محمّد بلخى مشهور بملّاى رومى ( در ششم ربيع الاول 604 قمرى در شهر بلخ استان خراسان متولد شده و در پنجم جمادى الاخر 672 در سن 68 سالگى وفات يافته و شهرتش برومى بواسطهء طول اقامت وى در آسياى صغير بوده است ) دربارهء عدم تحريف قرآن چه نيكو سروده است : مصطفى را وعده كرد الطاف حق * گر بميرى تو نميرد اين سبق « 1 » من كتاب و معجزت را حافظم * بيش و كم كن را ز قرآن رافضم « 2 » من تو را اندر دو عالم رافعم * طاغيان را از حديثت دافعم كس نتاند بيش و كم كردن در او * تو ، به از من حافظى ديگر مجو رونقت را روز روز ، افزون كنم * نام تو بر زرّ و بر نقره زنم منبر و محراب سازم بهر تو * در محبّت قهر من شد قهر تو

--> ( 1 ) - لوح . ( 2 ) - دور كننده‌ام .