باشد به آن حروف متوسل ميشدند از جمله الف - نون كه حرف الف علامت وحدت و يگانگى پروردگار و حرف نون نشانهء نامحدودى است يعنى خداوند يكتا اداره كنندهء عالم نامحدود و بى پايان است و بدين سبب دو حرف نامبرده را در اول نامه‌ها نوشته و در خانه‌هاى خود نيز قرار ميدادند و حروف مقطّعهء اوائل سور قرآن مجيد هم اسامى پروردگار عالم و براى ميمنت و طلب سعادت و رفع بدبختى بشر است . 12 - اما مهمترين آراء از لحاظ عقلى و بطوريكه دانشمندان نيز متذكّر شده‌اند ، دو نظريهء زير است : الف - حروف مقطّعهء اوائل سور قرآن ، براى جلب توجه مشركين بشنيدن آيات ما بعد آنست . ب - قرآن از سنخ سخن و حرف است كه فطرى و طبيعى افراد بشر مىباشد و مركب از حروفى است كه بشر هم با همان حروف مكالمه و مكاتبه مينمايد ليكن از آوردن مانند آن عاجز و از اتيان نظير آن ناتوان است و آيات 88 سورهء اسرى - 13 سورهء هود - 23 سورهء بقره - 38 سورهء يونس - 34 سورهء طور كه در مبحث اعجاز قرآن بيان شده مؤيّد اين مطلب است . اين الم و حم اين حروف * چون عصاى موسى آمد در وقوف « 1 » حرفها ماند بدين حرف از برون * ليك باشد در صفات اين زبون هر كه گيرد او عصائى زامتحان * كى بود چون آن عصا وقت بيان اين الم و حم اى پدر * آمدست از حضرت مولى البشر هر الف لامى چه ميماند بدين * گر تو جان دارى بدين چشمش مبين گر چه تركيبش حروفست اى همام * مينمايد هم بتركيب عوام كاندر آن تركيب باشد معجزات * كه همه تركيب‌ها گشتند مات

--> ( 1 ) - نزد اهل اطلاع بر حقايق .