( قرآن نور مطلق است كه غروب و افول به آن راه ندارد ، چراغ روشنى است كه به خموشى نمىگرايد ، درياى ژرف و پهناورى است كه عمق آن پيدا نيست ، و راه مستقيمى است كه رهروانش را گمراه نمىسازد و . . . ) . 5 - از امام زين العابدين عليه السّلام نقل شده است كه فرمود : « لو مات من بين المشرق و المغرب لما استوحشت بعد أن يكون القرآن معي و . . . » . ( اگر همهء مردم ما بين مشرق و مغرب بميرند ، من از تنهايى هراس نكنم در صورتى كه قرآن با من باشد ) . آن حضرت شيوه‌اش اين بود كه هرگاه مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ را مىخواند آن‌قدر آن را تكرار مىكرد كه گويا نزديك است بميرد . « 1 » 6 - در جاى ديگر از پيامبر بزرگوار اسلام صلّى اللّه عليه و إله آمده است : « نوّروا بيوتكم بتلاوة القرآن و لا تتّخذوها قبورا كما فعلت اليهود و النّصارى » « 2 » . ( خانه‌هاى خود را با تلاوت قرآن روشن كنيد و آنها را گورستان نشماريد ، چنانچه يهود و نصارى كردند . ) 7 - دربارهء تمسك به قرآن و پناه بردن به پرتو آيات نورانى آن ، در همهء حالات به خصوص در شرايطى كه جامعه گرفتار گمراهى و سردرگمى هوا و هوس و جهل و نادانى و نيز غرق در فتنه‌ها و آشوبهاى گوناگون اجتماعى ، فرهنگى ، اقتصادى و . . . گرديده باشد از پيامبر عالىقدر اسلام صلّى اللّه عليه و إله سخن بسيار پرمحتوا و جالبى نقل شده است كه فرمودند : « اذا التبست عليكم الفتن كقطع اللّيل المظلم فعليكم بالقرآن فإنّه شافع مشفّع و ماحل مصدّق و من جعله امامه قاده الى الجنّة و من جعله خلفه ساقه إلى النّار » « 3 » . ( هرگاه فتنه‌ها و آشوبها مانند شب تاريك بر شما فرا رسد ، بر شماست كه به قرآن متوسل و متوجّه شويد ، زيرا قرآن شفيعى است كه شفاعتش پذيرفته است

--> ( 1 ) - اصول كافى ، ج 4 ، ص 403 ( 2 ) - همان ، ج 4 ، ص 413 ( 3 ) - بحار الانوار ، ج 89 ، ص 17 ؛ اصول كافى ، ج 4 ، ص 398 ؛ تفسير عياشى ، ج 1 ، ص 2