مقدّمه « بسم اللّه الرّحمن الرّحيم » الحمد للّه الّذي نزّل الفرقان على عبده ليكون للعالمين نذيرا و الصّلاة و السّلام على خاتم النّبيّين و آله و اصحابه المنتجبين قال اللّه تبارك و تعالى : إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ « 1 » پرستش تنها ذات يكتاى بىهمتايى را سزد كه مدبر كائنات و هستىبخش مخلوقات است . خداوندى كه فيض دائمىاش سراسر وجود را دربرگرفته است . خالق فياضى كه چون لحظه‌اى فيضش به عالميان و خلايق نرسد امكان هستى از آنان سلب مىگردد . اوست معبودى كه عبادت تنها او را سزد . و درود بىپايان خداوند بر تمامى انبيا و سفيران بر حقش ، خصوصا سرور كائنات و اكمل موجودات ، علّت غايى آفرينش و مشعل فروزان هدايت ، حضرت محمّد مصطفى ( ص ) و اهل بيت طاهرين و اصحاب منتجبينش . پيش از پرداختن به مطالب اصلى كتاب ، مناسب است چند روايت دربارهء قرآن

--> ( 1 ) - اسراء : 9 .