باب هفتم : احكام ميم ساكن ميم ساكن در مجاورت با حروف هجايى سه حالت پيدا مىكند كه عبارت‌اند از : ادغام ، اخفا و اظهار . شرح هر كدام به قرار زير است : 1 - ادغام هرگاه بعد از « م » ميم ساكن ، « م » ديگرى قرار بگيرد ، عمل ادغام مثلين صغير ( كه قبلا بيان شد ) صورت مىگيرد كه اين حالت همراه با غنّه ( به اندازهء دو حركت ) مىباشد . مثال : عليهم مّا - انفقتم مّن - ما لهم مّن اللّه 2 - اخفا هرگاه پس از ميم ساكن باء قرار گيرد ، اخفا مىشود به اين معنا كه لبها به طور كامل به هم نمىچسبد تا ميم به صورت خالص ادا شود ، بلكه ما بين دو لب به اندازهء يك ورق كاغذ فاصله مىافتد . در همين حال غنّه در بينى وارد شده ، احساس مىشود كه حرف بعد از ميم ، باء است . مثال : وصّيكم به - لعلّهم بلقآء - اخذناهم بالعذاب