2 - همان‌گونه كه مخارج حروف پانزده‌گانه اخفايى و نيز فاصله آنها نسبت به مخرج نون ساكن متفاوت مىباشد ، كيفيت اخفا و غنّه نيز در آنها يكسان نيست . هر چه فاصله حروف اخفايى از نون ساكن بيشتر باشد ، در حال اخفا غنّه نون زيادتر و پوشيدگى متوسط و در صورت نزديك بودن مخرج آنها غنّه كمتر و پوشيدگى زيادتر است . دقت در اين مسئله براى قارى هنگام تلاوت قرآن لازم است و بايد اين نكته را از استادان با تجربه به صورت عملى فراگرفت يا از نوارهاى قاريان معروف جهان استفاده كرد . البته تمامى اين مراحل بايد با تمرين و تكرار توسط متعلّم و قارى همراه باشد . نكتهء ديگر با قرار گرفتن حروف استعلا پس از نون ساكنه « اخفاء مستعليه » و در صورت وقوع حروف استفال پس از آن « اخفاء مستفله » ايجاد مىشود . حروف اخفايى از نظر قرب و بعد مخرج آنها نسبت به نون ساكن به صورت زير تقسيم مىشوند : 1 - حروف نزديك‌تر به نون ساكن به ترتيب عبارت‌اند از : ت ، د ، ط ، ز ، س 2 - حروف متوسط نسبت به نون ساكن به ترتيب عبارت‌اند از : ش ، ص ، ج ، ظ ، ذ ، ث 3 - حروف دور تر به نون ساكن به ترتيب عبارت‌اند از : ق ، ك ، ض