دو راوى مشهور وى ابو بكر بن عياش و حفص بن سليمان بوده‌اند . الف - حفص بن سليمان : ابو عمر اسدى كوفى بزاز ( 180 - 90 ق ) داناترين اصحاب عاصم كوفى در قرائت وى و نيز پسرخوانده ( فرزند همسرش ) و شخص مورد اعتماد او و شخصيتى مقبول و ضابط بود . مسلمانان ، امروز اكثرا به روايت او از عاصم قرآن را قرائت مىكنند . گفته‌اند : روايت صحيح ( در قرائت قرآن ) از قول عاصم را بايد از حفص بن سليمان شنيد . ب - ابو بكر شعبة بن عيّاش بن سالم كوفى ( 193 - 95 ق ) : گويند وى قرآن را سه بار بر عاصم خوانده است . 6 - حمزة بن حبيب زيات : ابو عماره كوفى تميمى ( 156 - 80 ق ) بزرگ قاريان قرآن پس از عاصم و اعمش بود . وى فردى زاهد ، عابد و خاشع بود و از جمعى قرآن را آموخت ازجمله از امام جعفر بن محمّد صادق عليه السّلام . كسانى كه از قرائت وى روايت كرده‌اند ، خلف بن هشام و خلّاد بوده‌اند . الف - خلف بن هشام : ابو محمّد اسدى بزاز بغدادى ( 229 - 150 ق ) . ب - خلّاد : ابو عيسى بن خالد شيبانى كوفى ( ف . 220 ق ) . 7 - كسائى : ابو الحسن على بن حمزة . منسوب به قبيلهء اسد ( 189 - 119 ق ) پس از حمزهء زيات ، رياست قاريان كوفه به او رسيد . كتابهاى زيادى دربارهء لغت ، نحو و قرائت نوشت ازجمله : معانى القرآن ، القراءات ، مقطوع القرآن و موصوله ، الهاءات . وى پيشواى كوفيان در ادب عربى بود . كسانى كه از وى روايت كرده‌اند : ابو الحارث و دورى بوده‌اند . الف - ابو الحارث : ليث بن خالد بغدادى ( ف . 240 ق ) . ب - حفص بن عمر : ابو عمر ازدى بغدادى ( ف . 264 ق ) وى نابينا بود .