باب پنجم : قرّاء سبعه ( هفتگانه ) 1 - نافع مدنى : ابن عبد الرحمن بن ابى نعيم ابو رويم ليثى ( 70 - 169 ق ) او را ابو عبد اللّه هم گفته‌اند . وى از بزرگان قرائت ، فردى ثقه و صالح ، اصفهانى الاصل ، سيه‌چهره ، خوب‌روى و خوش‌خوى بود . در مدينه به رياست قاريان رسيد و مردم مدينه در قرائت از او پيروى مىكردند . دو تن راويان مشهور از او روايت كرده‌اند كه عبارت‌اند از : قالون و ورش . الف ) قالون : ابو موسى عيسى بن مينا مدنى ( 220 - 120 ق ) مىگويند او ربيب ( فرزند همسر ) نافع بوده است . قالون باوجود آن‌كه حس شنوايىاش ناقص بود از استادان مهم و معروف قرائت به شمار مىرفت . ب ) ورش : عثمان بن سعيد قبطى ( 197 - 110 ق ) و از راويان قرائت نافع مىباشد . ورش صداى خوشى داشت و قرآن را نيكو مىخواند . 2 - ابن كثير مكى : عبد اللّه ابو معبد پيشواى مردم مكه در قرائت قرآن ( 120 - 45 ق ) ابن نديم ، ابن كثير را از قرّاء طبقه دوم برشمرده است . كسانى كه از وى روايت كرده‌اند بزّى و قنبل‌اند . الف - بزى : احمد بن محمّد بن عبد اللّه ابو الحسن بزى ، قارى مكه و مؤذّن مسجد الحرام ( 250 - 170 ق ) .