اين طرز قرائت بيشتر روش حمزه ، كسائى ، هشام بن ذكوان ، حفص و غيره بوده است . 2 - تحدير كلمهء تحدير به معناى سرعت و شتافتن است . در اين مرتبه از قرائت ، قارى به تلاوت خود سرعت بخشيده مدهاى منفصل را به قصر مىخواند و تخفيف ، تسهيل همزه ، ادغام كبير ، اختلاس و . . . به كار مىبرد . در اين روش به دليل سرعت زياد ، آيات زيادترى خوانده مىشود و حسنات بيشترى نصيب قارى مىگردد . بديهى است كه در اين‌حال ، تجويد با ظرافت و دقت رعايت نمىشود . قرائت تحدير براى اشخاص عالم و باتجربه در علم قرائت مفيد و مطلوب است . اين شيوه ، روش ابن كثير ، ابو عمرو ، قالون ، اصبهانى ، ابو جعفر و . . . مىباشد « 1 » . 3 - تدوير اين‌گونه قرائت ، حدّ فاصل بين قرائت تحقيق و تحدير و مورد توجّه اكثر قاريان مىباشد . اين همان روشى است كه عرفا به آن ترتيل گفته مىشود و الا ترتيل مرتبهء خاصى از قرائت نيست ، بلكه با توجّه به معناى آن‌كه عبارت از شمرده‌شمرده و همراه با تدبّر خواندن آيات قرآن است ، چنين عنوانى به آن داده شده است . همچنين ممكن است طبق فرمودهء حضرت على عليه السّلام - كه در مباحث گذشته بدان اشاره شد - شامل انواع قرائت اعم از تحقيق ، تحدير و تدوير شود و داراى معناى وسيع و گسترده‌اى باشد .

--> ( 1 ) - النشر ، ج 1 ، ص 207 .