فَإِنَّهُ كانَ لِلْأَوَّابِينَ غَفُوراً ( اسراء / 25 ) . 6 - وقف بر بَعْضٍ در تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ و ابتدا از مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ اللَّهُ ( بقره / 253 ) « 1 » حكم اين وقف ، نيكو بودن وقف در آن موارد و ابتدا از مابعد آن است « 2 » . ه - وقف حسن وقفى است كه ميان جمله موقوف عليه و جملهء بعد از آن رابطهء لفظى برقرار باشد كه در اين صورت ، ارتباط معنوى هم به صورت ضمنى وجود دارد . در اين مورد به علت ارتباط لفظى ( به خصوص در حالتى كه جملهء بعدى نسبت به جملهء قبلى محلى از اعراب داشته باشد ) وقف جايز ولى وصل بهتر است . اين نوع وقف جايز است ولى ابتدا كردن از بعد آن خوب نيست مگر اينكه وقف در آخر آيه باشد « 3 » ، مانند وقف بر كلمهء أَمَداً در آخر آيه در أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَداً ( جنّ / 25 ) و آغاز از عبارت عالِمُ الْغَيْبِ در اوّل آيهء بعد . مثالهاى ديگرى از وقف حسن عبارت‌اند از : 1 - وقف بر كلمهء الْمُؤْمِنُونَ در يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ ( روم / 4 ) و ابتدا از آيهء بعدى بِنَصْرِ اللَّهِ . . . كه با يكديگر تعلق شديد لفظى و نيز معنوى دارند ؛ 2 - وقف بر كلمهء جَنَّاتٌ در بُشْراكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ ( حديد / 12 ) كه جملهء بعدى تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ است كه بازهم تعلق لفظى دارد « 4 » ؛ 3 - وقف بر هُدىً لِلْمُتَّقِينَ ابتدا از الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ . . . « 5 » ؛

--> ( 1 ) - احكام قراءة القرآن ، ص 257 . ( 2 ) - همان . ( 3 ) - همان . ( 4 ) - احكام قراءة القرآن الكريم ، ص 258 . ( 5 ) - اين در صورتى است كه بنابر قول جمعى از علما آيهء بعدى ( الَّذِينَ . . . ) را مربوط به متقين بدانيم