به سال 1309 ه . ق به چاپ رسيده بود و چاپى ديگر از آن در تهران نيز بدون تاريخ و بدون شمارهء صفحه‌ها توسّط برگل گزارش شده است ( جلد اوّل ، ص 345 ) . مؤلّف بزرگوار در ابتداى رساله بيان مىدارد كه به منظور جلوگيرى از مشتبه شدن كلمات قرآن و حلّ اشكالاتى كه در اين زمينه وجود دارد به تدوين اين رساله پرداخته و كلمات مشتبه يا كلماتى كه احتمال اشتباه در آنها وجود دارد را به ترتيب سوره‌هاى قرآن ذكر نموده است . از آنجا كه در اين مجموعه بنابر اختصار مىباشد ، سعى شده تا متنى ويراسته و در حدّ امكان نزديك به متن مؤلّف ارائه گردد و از تقديم و تعليق و تحليل محتوا احتراز گرديده . تنها اندكى تغيير در رسم الخطّ رساله به عمل آمده تا براى خوانندهء امروزى نامأنوس نباشد . نادرستيها و ناهمگونيهاى نسخه با حرف رمز « س » در پاورقيها مشخص شده است .