و مسمى و مصلى و دعوى و هدى و أدنى و طوبى و طوى و حتى و مفترى و تؤتى و سدى و مصفى « 1 » و إنما يوفى الصابرون « 2 » و بما كسبت أيدى الناس « 3 » و هدى الله « 4 » و قد هدى « 5 » « 6 » ، اين جمله كه ذكر رفت با يا بايد نوشت . أما اشتملت و أما ذا كنتم « 7 » به يك ميم بايد نوشت ، و اگر به دو ميم بنويسند هم روا است . و اصل أم ما است ، با ميم ما ادغام كرده شده است . اين حرفها را « 8 » جماعتى از امامان و فقيهان و بزرگان دين چنين گفته‌اند كه واجب است بر مقريان و قاريان كه هر يكى از اين رسم « 9 » را بدانند و بعد از آن به نوشتن مصحف مشغول گردند « 10 » . و السلام على من اتّبع الهدى فى شهر صفر ، ختم بالخير و الظفر ، من سنة ألف و أربعة عشر ، من هجرة خير البشر ، عليه و آله الصلوات من اللّه الأكبر . [ 1014 ق ]

--> ( 1 ) چ : مصفّ . ( 2 ) زمر / 10 . ( 3 ) روم / 41 . ( 4 ) بقره / 143 . ( 5 ) چ : فقد هوى . ( 6 ) طه / 81 . ( 7 ) آيهء 84 . ( 8 ) س : - را . ( 9 ) چ : + خط . ( 10 ) چ : + تا عند الله آثم نشود .