المنافقون « 1 » : و أنفقوا من ما رزقناكم « 2 » . إنّما : در همهء قرآن « إنّما » پيوسته بايد نوشت ، مگر در يك جا گسسته بايد : الأنعام : إنّ ما توعدون لآت « 3 » . أنّما : به فتح الف ، در همهء قرآن « أنّما » پيوسته بايد نوشت ، مگر در سه موضع كه گسسته بايد نوشت : اوّل ، الحجّ : أنّ ما يدعون « 4 » ، دوم ، لقمان « 5 » : أن ما يدعون « 6 » و در همين سورهء نيز : و لو أنّ ما فى الأرض « 7 » . عمّا : در همهء قرآن پيوسته باشد ، مگر در يك جا كه گسسته بايد : الأعراف : فلمّا عتوا عن ما نهوا « 8 » . إمّا « 9 » : به كسر الف و فتح ، در همهء قرآن بى نون بايد نوشت ، مگر در يك جا كه امّا را با نون بايد نوشت : در الرعد : و إن مّا نرينّك « 10 » . ربوا : در همهء قرآن با واو است و بعد واو الف ، مگر در سورهء روم با الف بايد نوشت : و ما آتيتم من ربا ليربوا « 11 » . نشاء « 12 » : و « نشاء » در همهء قرآن به الف بايد نوشت بى واو ، مگر نشاء را در يك جا ، در سورهء هود كه [ به ] واو پيش از الف بايد نوشت : أو أن نفعل في أموالنا ما نشؤا « 13 » « 14 » . علماء : در همهء قرآن بى واو بايد نوشت يعنى بعد ميم « 15 » ، مگر در دو جا كه به واو بايد نوشت و بعد از واو الف : اوّل ، الشعراء : علمؤا بنى إسرائيل « 16 » ، دوم ، فاطر : إنّما يخشى اللّه من عباده العلمؤا « 17 » . انباء : در همهء قرآن بى واو است ، مگر در دو جا كه به واو بايد نوشت و بعد از واو الف :

--> ( 1 ) س : المنافقين . ( 2 ) آيهء 10 . ( 3 ) آيهء 134 . ( 4 ) آيهء 62 . ( 5 ) س : اللقمان . ( 6 ) آيهء 30 . ( 7 ) آيهء 27 . ( 8 ) آيهء 166 . ( 9 ) س : إم ما . ( 10 ) آيهء 40 . ( 11 ) آيهء 39 . ( 12 ) چ : يشاء . ( 13 ) س : نشا . ( 14 ) آيهء 87 . ( 15 ) در متن چاپ شده به جاى « يعنى بعد ميم » عبارت « يعنى به الف بايد نوشتن » آمده است . ( 16 ) آيهء 197 . ( 17 ) آيهء 27 .